پادشه خوبان

از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است که حضرت در توصیف دولت نهایی اهل بیت به تبیین دولت مهدوی (عجل الله تعالی و فرجه) پرداختند و سپس فرمودند: «... هر کسی شاد می شود از اینکه از یاران قائم (عجل الله تعالی و فرجه) باشد پس باید منتظر باشد و به مقتضای تقوا و اخلاق نیکو عمل نماید. چنین کسی در حقیقت منتظر است

«اگر شیعیان ما که خداوند بر انجام طاعت موفقشان بدارد، در وفا کردن به عهد ما همدل بودند مبارکی ملاقات ما از آن ها به تأخیر نمی افتاد و سعادت دیدار همراه با معرفت ما به سوی آن ها می شتافت. پس ما را از آن ها پوشیده نمی دارد مگر همان چیزها یی که از آن ها به ما می رسد و ما دوست نداریم و از آن ها انتظار نداریم.»

دعای حضرت راه گشاست!

توجه به دعای امام زمان(عجل الله تعالی و فرجه) که در حق شیعیان خویش فرمودند نشان می دهد که خود حضرت چه انتظاری از ما دارند و چگونه باید رفتار کنیم تا مورد عنایت و خشنودی حضرت قرار بگیریم. ایشان در این دعا برای شیعیان خود توفیق طاعت و دوری از معصیت را درخواست می نمایند. اللهم از رفتار توفیق الطّاعة و بعد المعصیته. در ادامه ی این دعای شریف برای گروه های مختلف شیعیان دعاهای خاصی را می فرمایند: «پروردگار به علما به پارسایی و خیرخوایی و بر دانش آموزان به کوشش و شوق و بر شنوندگان به پیروی و پند گرفتن و بر بیماران مسلمان به بهبودی و آسودگی و بر مردگان آن ها به عطوفت و مهربانی و بر پیران به وقار و سنگینی و بر جوانان به بازگشت و توبه و بر زنان به شرم و عفت و بر توانگران به فروتنی و بخشش و به مستمندان به شکیبایی و قناعت و بر مجاهدان به یاری و پیروزی و بر اسیران به رهایی و آسودگی و بر زمامداران به عدالت و دلسوزی و بر ملت به انصاف و خوش رفتاری تفضّل فرما» همان طور که این دعای نورانی نشان می دهد وظیفه ی هر یک از شیعیان از زن و مرد و پیر و جوان و بیمار و زمامدار و رعیت و غیره در هر صنف و گروهی که باشند معین شده است که راز حقیقی انتظار در آن نهفته است!